normandie-2020-Page6

De vriendelijke dame die de moeite neemt om ons in het Engels uit te leggen hoe het zit, is er zichtbaar verlegen mee. Ze weet het zelf niet goed uit te leggen. De nieuwe burgemeester heeft deze regels wellicht iets te snel ingevoerd, zegt ze. Maar het is niet anders. We zullen een formele bekeuring thuisgestuurd krijgen. Ze schudt haar hoofd wanneer ik vraag of ze daar niets aan kan doen, gezien de tegenstrijdigheden in de voorschriften, maar ze lijkt bereid om iets te proberen en loopt met ons papier naar het kopieerapparaat. Op dat moment bemoeit er zich een man mee die net in de ruimte achter de balie is binnengekomen. Hij blijkt een oudgediende van de gendarmerie en weet uit ervaring dat je nooit meer iets hoort van een onbetaalde bekeuring in het buitenland. Niet betalen, is zijn advies, er kraait geen haan naar. Onze vriendelijke ambtenaar zegt ten overvloede dat ze hem met zijn veertig dienstjaren jaar volkomen vertrouwt. Waarom wij dan niet? Eind goed al goed.

Opgelucht verlaten we het gemeentehuis om verder noordwaarts te rijden naar een oude bekende: camping du Hablé in Omonville la Rogue. Een prima plek, waar het goed en veilig toeven is. We kunnen weer eens douchen, drinkwater tanken en afval lozen. Omonville loopt over in Port du Hablé, een pietepeuterig havenplaatsje. Langs de kade zijn wat restaurantjes en in de haven liggen veel kleine vissersbootjes. Er worden ook zeilbootjes, kajaks en sup-planken verhuurd. Dat leidt tot vermakelijke taferelen van mensen die van hun plank afvallen, vooral als het in een sup-groep is.

We scharrelen over het kiezelstrand en lopen een stukje op de GR die langs de rijk begroeide kust loopt, uitkijkend op de vele grillige rotspartijen in zee. Daar schiet een snelle boot voorbij onder een grijze wolkenlucht, die met de seconde donkerder wordt. Die maant ongetwijfeld de weinige plezierbootjes die nu nog buitengaats zijn om binnen te komen, want er komt een hoosbui aan met veel wind. Daar hebben we ons op verkeken, we halen dan ook een nat pak.
Onze drijfnatte kleding wil onder de luifel bij de camper nauwelijks drogen, zoveel vocht hangt er in de lucht. De hemelluiken zijn geopend en willen voorlopig niet meer dicht. Nog maar een nacht bijboeken. Helemaal niet erg, we voelen ons hier goed. We kruipen warm en droog in de bus, nemen een neut en starten fanatiek de volgende etappe van onze Normandische scrabblecompetitie.